به گزارش همدان خبر، در روز عزای شهادت امام رضا(ع)، اردوی فرهنگی، تفریحی ورزشکاران دختر و پسر تکواندو با لباس‌های متحدالشکل، در مجموعه سیاحتی تپه عباس آباد همدان، با پوشش خلاف قانون کشور و به صورت مختلط توجه هر رهگذر را به خود جلب و این سوال را در ذهن ایجاد می‌کرد، که نحوه برخورد با اینگونه هنجارشکنی ها و همچنین الزام به اجرای قوانین در زمینه عفاف و حجاب و موازین اسلامی توسط هیئت‌های ورزشی، باشگاهداران، مربیان و ورزشکاران، به چه صورت است؟

بررسی‌های میدانی نشان از آن دارد، که بسیاری از خانواده‌ها به دنبال محیطی هستند که فرزندانشان در آنجا علاوه بر ورزش، خصایص نیکوی اخلاقی را آموزش ببینند، اما با این شرایط، اعلام می‌کنند از حضور فرزندان خود در اماکن ورزشی نگرانند!

حال سوال اینجاست، چرا خانواده‌ها، از ترس اینکه فرزند کودک و نوجوانشان، دچار تردید در اعتقادات شود(با این عنوان که محیط باشگاه بسیار با اعتقادات اسلامی در تضاد است) دیگر نمی‌توانند فرزند خود را به کلاس‌های ورزشی بفرستند؟

با حضور در چند باشگاه دولتی، و سوال از مربیان و ورزشکاران این باشگاه‌ها، می‌توان وجود خلأ عدم نظارت بر اجرای قوانین در زمینه عفاف و حجاب را به خوبی حس کرد، اکثر باشگاه‌های دولتی و مربیان فعال در آنها نیز نه تنها در این زمینه توجیه نشده‌اند، بلکه خود نیز با سبک پوشش غیر اسلامی به الگویی نابهنجار برای ورزشکار کودک و نوجوان خود تبدیل شده‌اند.

این مسئله با حضور در باشگاه‌های خصوصی نمایان‌تر می‌شود، زیرا علاوه بر نداشتن حجاب و پوشش اسلامی مربی،  کلاسهای رقص با عنوان ایروبیک دنس و عناوین دیگر، برگزار می‌شود و باشگاه‌های خصوصی به این وسیله، اقدام به جذب دختران کودک، نوجوان و بانوان کرده و عملا به اسم ورزش، کلاس آموزش رقص برگزار می‌نمایند!!! 

چگونه موزیک، حرکات موزون و اختلاط مرد و زن به اسم ورزش و ایجاد نشاط اجتماعی جای خود را با فرهنگ غنی  منش پهلوانی و پرورش غیرت عوض کرد؟
آیا هدف از ورزش ساختن روح و جسم ورزشکار نیست؟

آیا وضعیت موجود، ورزش حرفه‌ای را تحت شعاع قرار نمی‌دهد؟

ورزشکاری که از سنین کودکی در اینچنین محیطی ورزش و رشد می‌کند، نه تنها به سلامت روح و جسم نخواهد رسید بلکه دچار انحطاط و تخریب جسم و روح نیز خواهد شد.

مردمی که بسیاری از هنجارشکنی ها را هم در محیط باشگاه و هم در خارج از آن محیط، از بعضی از مربیان و ورزشکاران می‌بینند، می‌خواهند بدانند، نظارت بر اجرای قوانین در موارد مطرح شده، در اماکن ورزشی و نحوه عملکرد مربیان در این خصوص، به عهده چه کسی است؟

آیا برای مربیان فعال در هیئت‌های ورزشی، چارچوبی در خصوص عفاف و حجاب تعریف شده است؟

الزام به اجرای قانون عفاف و حجاب، تفکیک جنسیتی و عدم برگزاری کلاس‌ها و آموزش‌های هنجارشکنانه، چگونه به باشگاهداران اعم از خصوصی و دولتی گوشزد و یادآوری می‌شود؟

بودجه ای که سال گذشته، در زمینه ترویج عفاف و حجاب به اداره کل ورزش و جوانان اختصاص داده شده، چقدر بود، چگونه هزینه شد و خروجی آن چه بود؟

به تخلفات در این زمینه چگونه رسیدگی می‌شود و باشگاه و مربیانی که نه تنها ورزشکاران را دعوت به رعایت شئونات اسلامی نمی‌کنند، بلکه خود الگویی نامناسب برای ورزشکار هستند، چگونه ارشاد و در صورت عدم اصلاح رویه با آنها برخورد می‌شود؟

اکنون که مدیر کل ورزش و جوانان استان همدان، که از نیروهای خدوم حراست بوده، انتظار می‌رود، اگر استان در حوزه ورزش به آن جایگاهی که لایقش بود نرسیده، حداقل اقداماتی انجام پذیرد، که در قالب ورزش، هنجارشکنی صورت نگیرد و در زمینه ترویج عفاف و حجاب با نظارت و اقدامات همه جانبه، محیط ورزشی، به بستری برای پرورش صفات عالیه انسانی تبدیل شود و ورزشکار را به سوی همان فرهنگ و مرام کهن پهلوانی سوق دهد.