بزرگنمایی:

روز 5 دی 82 ایران گریست. غمِ زلزله بم، ایران را سیاه‌پوش کرد؛ 30هزار کشته و 200هزار زخمی و آواره. کمک‌ها سرازیر شد؛ از صلیب‌سرخ تا ژاپن و حتی آمریکای جنایت‌کار! مردم هم یکپارچه شدند برای کمک به بم.
اما کیلومترها آن طرف‌تر، نمایندگان مجلس ششم در تدارک تحصن در اعتراض به رد صلاحیت‌های شورای نگهبان بودند. چندماه به انتخابات مجلس هفتم مانده بود و اصلاح‌طلبان اعتراض داشتند به رد صلاحیت‌ها.
دو هفته پس از زلزله، مجلس ششم رسما زنگ تحصن را زد. حتی نماینده بم هم متحصن شد. روزنامه‌های اصلاح‌طلب خبرهای تحصن را درشت‌تر از زلزله تیتر کردند BBC و...گزارش می‌رفتند.
خاویر سولانا نماینده اتحادیه اروپا 48ساعت نگذشته خود را به تهران رساند. به بهانه ابلاغ پیام همدردی با زلزله. اما گفت: ((برای من سخت است که در پارلمان اروپا توضیح دهم که در ایران افراد رد صلاحیت شده‌اند. ما خواستار انتخاباتی با فرآیند عادلانه در ایران هستیم))
رهنورد و ابراهیم یزدی هم به مجلس آمدند در حمایت از متحصنین. اما کیلومترها آن طرف‌تر کسی به بم نمی‌رفت. روزنامه‌ها اعلام کردند که 100 معاون وزیر دولتِ خاتمی در همراهی با مجلس استعفا خواهند داد. خاتمی هم به مجلس پیام داد که ((باهم می‌مانیم و باهم می‌رویم))
تهدید به استعفا را، رئیس‌جمهور کشوری می‌کرد که 30هزار کشته و 200هزار آواره روی دستش مانده بود. واقعا چه وقت گلایه و شکایت به ردصلاحیت بود؟!
رهبری دست به کار شد و با لباس مبدل خود را به بم رساند تا شاید کاری کند. سپاه و بسیج را هم فرمانِ کمک داد. احمدکاظمی، نیروی‌ هوایی سپاه را بسیج کرد برای بم. هر 12دقیقه یک فروند هواپیما یا بالگرد مجروحان را از بم خارج می‌کرد. 
مجلس ششم اما، 20 روز تحصن کرد. بی‌اعتنا به بم. حرفشان این بود که بدون‌ توسعه سیاسی نمی‌شود توسعه اقتصادی کرد.
حالا پس از 16 سال دوباره تاریخ تکرار شد. چند روزیست که شهر در آب فرو رفته؛ اما استاندار حتی به ایران بازنگشته! خبر اول، همچنان برنامه 90 و فردوسی‌پور؛ مشاور رییس‌جمهور در حال توییت نظرسنجی برای برنامه نود، تاج‌زاده هم. مطهری نایب رییس مجلس اصلاح‌طلبان، در اینستاگرام از فردوسی‌پور نوشت. از رییس‌جمهور خبر نداریم. اما همچنان شهر در آب است.
این‌بار هم رهبر خود دست به کار شده. فرمانده، کل قوا را بسیج کرد برای کمک. اینبار به باقری فرمان داد.
بازهم سپاه و ارتش آمد...
بازهم بسیج و حزب‌الله...
درست مثل16 سال پیش...
پی‌نوشت:
سابقه کشورداری اصلاح‌طلبان گواه این است که آنان همواره توسعه سیاسی را مقدم بر رفاه اقتصادی می‌دانند. درست مثل حالا که بازگشایی 90 و ربنای شجریان، مقدم است بر نجات شهر آب‌گرفته!