بزرگنمایی:

مصطفی غفاری خبرنگار::
سرش بسیار شلوغ بود اما با این حال وقتی را برای یک مصاحبه مختصر در اختیار ما قرار داد. وقتی اندک ولی در عین حال پربار که ماحصل آن نکته‌های جالبی از حضور استان همدان در جنگ بود. نکته‌هایی که سردار فرجیان زاده منشا تمام آنها را مسجد می‌داند. مسجدی که سبب شد تا همدانی‌ها از پیشتازان عرصه دفاع شوند...

نقش سپاه پاسداران استان همدان در زمان هشت سال دفاع مقدس چه بود؟

نقش مردم همدان در دفاع مقدس، یک نقش بی بدیلی است و رزمندگان استان همدان، اولین رزمندگانی بودند که قبل از شروع جنگ در غرب کشور حضور پیدا کردند و توانستند نقش تعیین کننده‌ای در راه‌اندازی سپاه استان ایلام و سپاه برخی از شهرهای استان کردستان داشته باشند. من خاطرم هست که سپاه ایلام قبل از جنگ توسط برادران سپاه همدان تأسیس شد و برادر بنده "شهید اکبر فرجیان زاده" از بنیان گذاران آن محسوب می‌شود به طوری که پس از شکل گیری، مسئول آموزش و بعد از آن فرمانده عملیات سپاه ایلام بود که در همان روزهای اول جنگ نیز به شهادت رسید.

 با شروع جنگ، اولین نیروهایی که از استان‌های غربی کشور توانستند خود را برای مقابله با ارتش بعث صدام برسانند، بچه‌های همدان بودند به گونه‌ای که رزمندگان استان در سر پل ذهاب و قصر شیرین علی رقم کمبود امکانات و سلاح‌های نه چندان پیشرفته، جانانه در برابر تانک‌های ارتش بعث ایستادگی به خرج دادند. همچنین بچه‌های همدان پیش از شروع جنگ در پاسگاه‌های مرزی خسروی و قصر شییرین حضور یافتند و شاهد این موضوع سردار نوروزی "فرمانده محترم سپاه استان همدان" و شورای فرماندهی شهرستان اسد آباد است که در همان روزهای اول اسیر می‌شوند. این نشان دهنده نقش سپاه استان همدان در پیش از آغاز جنگ است. از طرفی نیز بچه‌های همدان به خوبی می‌دانستند که عراق قصد حمله دارد و این اطلاعات را در اختیار مسئولین قرار دادند اما چون رئیس جمهور وقت بنی صدر خائن بود، به این اطلاعات توجهی نمی‌شد.

اما نقش سپاه استان همدان به همین‌جا محدود نمی‌شد و در حالی که نیروهایش را برای مقابله با ضد انقلاب در کردستان داشت، نیروهایی را نیز برای مقابله با عراقی‌ها به سر پل ذهاب، قصر شیرین و خسروی اعزام کرده بود. هم زمان برای مناطق عملیات جنوب هم نیرو اعزام می‌شد. بعده‌ها هم که عراقی‌ها چندین شهر ما را به اشغال خود درآوردند؛ در ارتفاعات بازی دراز و قراویز این بچه‌های همدان بودند که به خوبی ایستادگی کردند و عملیات‌های بزرگی نظیر عملیات‌های شهید رجایی_باهنر و تنگ کورک را انجام دادند. در عین حال بچه‌های سپاه در داخل کشور نیز با منافقین درگیر بودند. همچنین در همه این ماموریت‌ها شجاعت، بی باکی، قدرت فرماندهی، قدرت کسب اطلاعات از دشمن و آموزش خوب از ویژگی‌های سپاه استان همدان بود به نحوی که من فکر می‌کنم استان همدان جز استان‌های کم نظیری به شمار می‌رفت که همزمان در چهار استان حاضر بود و با ارتش بعث و ضد انقلاب می‌جنگید.

در این بین نمی‌توان نقش مردم را نیز نادیده گرفت. مردم همدان از همان روزهای اول به کمک رزمندگان شتافتند. برادری بود به نام مرحوم سماوات که یک فرد بازاری محسوب می‌شد به نحوی که از امکانات بازار وسایل مورد نیاز رزمندگان را جمع می‌کرد و به جبهه‌ها می‌فرستاد. سپاه در روزهای اول با کمبود امکانات برای پشتیبانی رزمندگان مواجه بود و این مردم بودند که سپاه را یاری می‌رساندند.

خاطره ای هم از آن دوران و اسارت رزمندگان دارید؟

همدانی‌ها جز اولین اسرای جنگ محسوب می‌شوند و توانستند در طول اسارت خود نقش بسزایی را در زندان‌ها ایفا کنند به نحوی که همچنان اسرای همدانی در سراسر کشور مورد احترام هستند. در همان روزهای اول جنگ، یکی از اسرای عزیز شهرستان اسد آباد به عنوان پاسدار توسط عراقی‌ها شناسایی می‌شود. بعد از آنکه عراقی‌ها به وی گفتند "انت حرصت منی"، او را در برابر باقی اسرا به شهادت رساندند.

نقش مساجد در آن دوران چه بود؟ وظیفه حال حاضر مساجد چیست؟

مسجد در همان موقع محل آموزش مردم بود. در واقع مساجد نوعی سنگر به حساب می‌آمد و همه مساجد استان همدان نیز در این حیطه قرار داشت به طوری که مساجد محور اصلی اعزام رزمنده‌ها به جنگ محسوب می‌شدند و تمام کسانی که توفیق شهادت و جانبازی را پیدا کردند؛ همین بچه‌های مسجد بودند. به طور کلی مسجد محل اصلی تربیت انسان‌های خداجویی است که به دنبال سعادت خود و جامعه هستند. از این رو اگر ما به مسجد وصل شویم، یعنی به سرچشمه تمام خوبی‌ها وصل شده‌ایم.

امروزه مساجد باید پایگاه‌های اصلی ما برای مقابله با جنگ نرم و نفوذ دشمن آماده شوند و برای این امر جوان‌های ما باید حضور فعالی در مسجد داشته باشند چرا که راه نفوذ دشمن به مساجدی که یک جایگاه الهی محسوب می‌گردد، بسته است. لذا اگر ما قبلاً مردم را در مسجد آموزش می‌دادیم؛ حال باید با استفاده از برنامه‌های متنوع مردم و جوانان را به مسجد تشویق کرده و در جهت بصیرت افزایی و گسترش دین آن‌ها تلاش کنیم.